Hayata sıkı
sıkıya tutunmaya değil, onunla uyumla, ahenkle akmaya geldik.
İçimizde ve
de dışımızda her şey akıyorken, değişimin mucizelerine şahit olmaya geldik.
Tutmaya değil,
bırakmaya, bırakabilmeye geldik.
Tuttukça azalmaya
değil, bıraktıkça çoğalmaya geldik.
Tutmanın dirençlerinde
gerilmek yerine, bırakmanın hafifliğinde genişlemeye geldik.
Zaten olduğumuz
hali ‘zan’nettiklerimizden soymaya, soyunmaya, ‘O’nu yaşamaya geldik.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder